نمیگم افسردگی دارم نمیدونم چیه ولی حسم الان بهش ی چیه بین تنفر و دوست داشتن و از خودم بدم میاد که چرا این همه سال به ریشه حسم بهش آب میدادم و الان واقعا نمیشه ریششو قطع کرد و میخام روی خودم کار کنم لول شخصیتی خودمو ببرم بالا ولی نمیتونم فراموشش کنم چون عشق نمیگم بچگی و جوانی و فلان چون واقعا دوسش داشتم حتی بعضی موقعا الان . از مشاوره خوشم نمیاد من همینکه تونسنم تا الان با دپریشن دووم بیارم و لول آپ کنم یعنی قویم فقط میخاستم بگم که بعضی موقعا واقعا از تاثیراتش روی خودم میترسم اصلا به فکر فراموشش کردنش نیستم چون نمیتونم ب پذیرمش شاید ی ۸ سال دیگه زمان بخاد ولی اینو میدونم که باید خودمو ببینم و زندگی کنم ولی میگم این مسئله واقعا آزارم میده و شخصیتم طوریه که نمیتونم مسئله های کوچیکو یادم بره چ برسه این طور موضوع ها جدیدنم اودی میزنم با این که سابقه ترکم تو مصرف موادایی که داشتم مثل ترامادول و مورفین عالیه ینی هر موقع خاستم گذاشتمش کنار این اودی رم بیشتر سر این میزنم که افکارش کنترل ذهنمو ب دستش نگیره و باعث نشه ی حرکت غیر قابل بازگشت بزنم ولی از پیامداش توی آینده میترسم و ولی امید دارم
شما خودتان به نکته مهمی اشاره کردید: “میخام روی خودم کار کنم لول شخصیتی خودمو ببرم بالا، ولی نمیتونم فراموشش کنم”. این نشان میدهد که شما اراده قوی برای رشد فردی دارید، اما موانع عاطفی و ذهنی قدرتمندی در مسیرتان قرار دارند. این احساس “دوست داشتن” که ریشه در “بچگی و جوانی” دارد و حتی گاهی اوقات “الان” هم تداوم یافته، نباید دستکم گرفته شود. این نشاندهنده یک پیوند عمیق است که فراتر از یک علاقه گذرا بوده است. اینکه میگویید “از مشاوره خوشم نمیاد” قابل درک است.با این حال، حتی قویترین افراد نیز گاهی نیاز به حمایت و راهنمایی دارند تا بتوانند از موانع بزرگتر عبور کنند. ترس شما از “تاثیراتش روی خودم” و “پیامدهاش توی آینده” کاملاً منطقی است، به خصوص با توجه به استفاده از مواد برای مدیریت افکار. وبه جای تمرکز بر “فراموش کردن” که ممکن است در حال حاضر غیرممکن به نظر برسد، بیایید بر “مدیریت” و “پردازش” این احساسات تمرکز کنیم .تجربه شما با مصرف مواد، هرچند که در گذشته توانستهاید آنها را کنار بگذارید این میتواند در کوتاهمدت به شما کمک کند تا از افکار آزاردهنده فاصله بگیرید، اما همانطور که خودتان اشاره کردید، از “پیامدهاش توی آینده میترسید”. این ترس، یک زنگ خطر است و نشان میدهد که این روش، یک راهحل پایدار و سالم نیست.اینکه به پیامدهای آینده میترسید ولی “امید” دارید، یک نشانه بسیار مثبت است. این امید، همان بذری است که میتوان با مراقبت صحیح، آن را به درختی استوار تبدیل کرد. اگر تمایل داشتید، میتوانیم در مورد گامهای عملی برای مدیریت این احساسات و تقویت شخصیت خود، بدون نیاز به رویکردهای سنتی مشاوره، صحبت کنیم.
ارتباط سریع و خصوصی با دکتر سیده فرخ کاظمی نیائی